Rumia. Brunon i Aniela Melzer s? razem ju? 60 lat

Brunon i Aniela Melzer s? ma??e?stwem ju? 60 lat. Pobrali si? w 1947 roku, cho? znaj? si? od dziecka. Trudno jednak, aby by?o inaczej, skoro oboje mieszkali w Zbychowie praktycznie drzwi w drzwi. Przed wojn?, cho? byli dobrymi przyjació?mi, nic nie wskazywa?o, ?e kiedy? stan? razem na ?lubnym kobiercu. Pan Brunon zamiast stabilizacji preferowa? rozrywki.
- Ugania?em si? troch? za dziewczynami - przyznaje Brunon Melzer.
Wojenna zawierucha rzuci?a go do Norwegii, ale i wtedy pami?ta? o Anieli, która pozosta?a w Polsce.
- Cho? nie byli?my wtedy razem, to przysy?a? mi listy i paczki. Pami?ta? o mnie i stara? si? pomóc - wspomina pani Aniela.
Tu? po powrocie pan Brunon postanowi? si? ustabilizowa? - zatrudni? si? na kolei i chcia? si? o?eni?. Jego wybór by? oczywisty - Aniela.
- Ja na jego awanse d?ugo by?am odporna - mówi pani Aniela. - Musia? mi udowodni?, ?e nie ma ju? fiu-b?dziu w g?owie.
W ko?cu jednak pani Aniela si? przekona?a si? do Brunona i m?odzi si? zar?czyli. Trzy miesi?ce pó?niej wzi?li ?lub w ko?ciele w Redzie.
Pocz?tki wspólnego ?ycia razem do najprostszych nie nale?a?y. M?odzi chcieli i?? na swoje, wi?c kupili ziemi? w Rumi.
- ?ona nie pracowa?a - po?wi?ci?a si? dzieciom. ?eby zwi?za? koniec z ko?cem i wybudowa? dom, zatrudni?em si? dodatkowo w porcie w Gdyni - mówi Brunon Melzer.
Pytani o to, jak w zgodzie i mi?o?ci prze?y? wspólnie 60 lat, odpowiadaj? zgodnie: - Podstawa to zaufanie i wspólne rozwi?zywanie problemów. No i jak najmniej k?ótni.
- Rodzice s? strasznie za sob?. Gdy tylko jedno z nich wyjdzie gdzie? na d?u?ej, to drugie ca?y czas czeka, wygl?da przez okno, kiedy wróci - mówi Felicja Socha, córka Brunona i Anieli.
- A te?? to ma kondycj?. Co roku chodzi na gór? Kalwarii, uprawia gimnastyk?. A ma ju? przecie? 87 lat - mówi Kazimierz Socha. - No i ?arty si? go wci?? trzymaj?. To bardzo weso?y cz?owiek. Ci?gle by jakie? psoty robi?.
Brunon i Aniela Socha dochowali si? 4 dzieci - dwóch synów i dwóch córek oraz siedmiorga wnuków. Wci?? jednak z ut?sknieniem czekaj? na prawnuki.
- Oj, przyda?yby si? jakie? maluchy w rodzinie - wzdycha Pani Aniela.